Πάνθεον

Μάρτιος, 2023

22μαρ9:45 μμΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ22/3 @ 21:45

Πληροφορίες

αινία: ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ του ΦΡΑΝΤΙΣΕΚ ΒΛΑΤΣΙΛ

Πού? – μικρόΠΑΝΘΕΟΝ (Δημητρίου Γούναρη 34, Πάτρα – τηλ.: 2610 325778)

Πότε? – Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2023

Ώρα: 21:45

Διοργάνωση: γυμνός οφθαλμός

Με την υποστήριξη: Τσεχικό Κέντρο Αθήνας

σελίδα προβολής στο facebook: https://www.facebook.com/events/208875708401096

αφίσσα προβολής: sin1891pge

trailer: https://www.youtube.com/watch?v=r9h7N7u0n0UΤΟ ΛΕΥΚΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ – ΦΡΑΝΤΙΣΕΚ ΒΛΑΤΣΙΛ

(Holubice / White Dove Holubice, František Vláčil, Τσεχοσλοβακία, δράμα, ασπρόμαυρο,1960, 66 λεπτά)

Σκηνοθεσία: Φράντισεκ Βλάτσιλ
Σενάριο: Φράντισεκ Βλάτσιλ, Oτακάρ Κίρχνερ
Φωτογραφία: Γιαν Κουρίκ
Μοντάζ: Μίροσλαβ Χάγεκ
Μουσική: Ζντένεκ Λίσκα
Παραγωγή: Φράντισεκ Βλάτσιλ
Πρωταγωνιστούν: Κατερίνα Ιρμανόβοβα, Κάρελ Σμίτσεκ, Βιάτσελαβ Ιρμάνοφ

Κρίνω σκόπιμο να συμπεριλάβω στο Δελτίο Τύπου την κριτική προσέγγιση της ταινίας από τον του Στράτο Κερσανίδη.

ΈΝΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΠΑΝΩ ΑΠΌ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Στο μεταίχμιο της εμφάνισης του Νέου Κύματος στον τσεχοσλοβάκικο κινηματογράφο, που τοποθετείται γύρω στο 1962-63, ο Φράντισεκ Βλάτσιλ σκηνοθέτησε το 1960 το «Λευκό περιστέρι» (Holubice), ταινία η οποία θεωρείται πρόδρομος το καλλιτεχνικού αυτού κινήματος.

Με πειραματική ματιά και ποιητική αφήγηση ο Βλάτσιλ δημιουργεί μια ταινία την οποία χαρακτηρίζει η οπτική απόλαυση. Υπέροχα πλάνα και πανέμορφες λήψεις με τη συνδρομή της εξαιρετικής ασπρόμαυρης φωτογραφίας του Γιαν Κουρίκ και τη μουσική του Ζντένεκ Λίσκα το «Λευκό περιστέρι» αποτελεί μια μοναδική κινηματογραφική εμπειρία.
Ένα σμήνος ταχυδρομικών περιστεριών απελευθερώνονται στο Βέλγιο με σκοπό να ταξιδέψει το καθένα στον προορισμό του. Σε ένα μικρό γερμανικό νησί στη Βαλτική θάλασσα η νεαρή Σουζάνε και ένας ηλικιωμένος άνδρας περιμένουν τα περιστέρια τους. Όμως οι μέρες περνούν και εκείνα δε λένε να φανούν, καθώς παρασύρθηκαν από μια καταιγίδα. Ένα από αυτά, το λευκό περιστέρι της Σουζάνε, πετάει πάνω από την Πράγα όταν ο Μιχάλ, ένα παιδί σε αναπηρικό καροτσάκι το πυροβολεί με ένα αεροβόλο. Την πτώση του περιστεριού βλέπει ο Μάρτιν, ένας καλλιτέχνης που ζει στην ίδια πολυκατοικία με το Μιχάλ. Αποφασίζει να το περιθάλψει και έτσι θα γίνει φίλος με το παιδί που έχει μετανιώσει και δείχνει ιδιαίτερη αγάπη για το περιστέρι. Στο μεταξύ η Σουζάνε λυπημένη στέκει στην ακροθαλασσιά και κοιτάζει τον ορίζοντα περιμένοντας.

Επάνω σε αυτό το απλό αφηγηματικό μοτίβο ο Βλάτσιλ ξεδιπλώνει το όραμά του. Με βαθιά ηθική ματιά επάνω στους ανθρώπους και τις σχέσεις τους, ο σκηνοθέτης απλώνει ένα δίχτυ θαρρείς, πάνω από την ευρωπαϊκή ήπειρο, ένα δίχτυ επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων το οποίο ξεπερνάει σύνορα και πολιτικά συστήματα. Την ίδια ώρα και με αφορμή το λευκό περιστέρι η Σουζάνε θα έρθει κοντά με το νεαρό φίλο της, ο Μιχάλ με τον Μάρτιν και μάλιστα, στην περίπτωση των τελευταίων, το αγόρι θα αναρρώσει από τα τραύματά του και θα περπατήσει.

Η έντονη ποιητική διάθεση του Φράντισεκ Βλάτσιλ συνδυάζεται με ένα σπουδαίο οπτικό αποτέλεσμα το οποίο ελάχιστα βασίζεται στο λόγο, καθώς η ταινία θα μπορούσε να είναι και βουβή -έχει πολύ λίγους διαλόγους- και περισσότερο στη μουσική, η οποία συνοδεύει, υπογραμμίζει και εκφράζει τα συναισθήματα των ηρώων.

Το «Λευκό περιστέρι» αποτελεί μια σπάνια αισθητική κινηματογραφική απόλαυση, είναι μια ταινία σαγηνευτική που παρασύρει στον αργό, υποβλητικό της ρυθμό.

Ο κριτικός κινηματογράφου Ντένις Σβαρτς, έγραψε σχετικά: «Το ντεμπούτο του ταλαντούχου Τσέχου σκηνοθέτη, Φράντισεκ Βλάτσιλ (Η Κοιλάδα των Μελισσών), είναι μία ποιοτική, αργή σε ρυθμό, λυρική, πειραματική ταινία που εξελίσσεται σαν μύθος και κινηματογραφείται σε εκπληκτικό ασπρόμαυρο».

Η ταινία είναι βασισμένη στο διήγημα «Σουζάνε» του Ότακαρ Κίρχνερ και η διάρκειά της είναι μόλις 1 ώρα και 7 λεπτά.

Go to Top